Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
Ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
Ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε.
Ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
Ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
Ἵνα κράζω σοί: Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.
І — бо ад ліха я уратаваны — песню падзячную
Прысвячаю табе я-горад Твой, о Багародзіца.
Ты ж, уладу неадольную трымаючы,
Збаў нас ад усялякай пагрозы,
Ды заклікаем да цябе: Усцешся, о Нявеста Ненявестная!
Нататкі
грэчаская кірыліца
Ти ѵпэрмахо стратиго та нікітиріа,
ос лѵтроѳеіса тон деінон эўхарістиріа,
анаграфо соі и поліс соѵ, Ѳэотокэ.
Алл ос эхоѵса то кратос апросмахитон,
эк пантоіон мэ кіндѵнон элнѵѳэросон,
іна кразо соі: Хаірэ Нѵмфи анѵмфэѵтэ